معرفی کنترل مناسب بوته پنبه برای برداشت با وش‌چین در شرایط بهره‌برداران شهرستان داراب

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار بخش تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترو یج

2 کارشناس ارشد، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، داراب، ایران

3 کارشناس صنایع غذایی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترو یج کشاورزی، داراب، ایران

چکیده

کارآیی ماشین‌های وش‌چین می‌تواند به‌وسیله عوامل مختلفی مثل شرایط محصول و مزرعه تحت تاثیر قرار گیرد. به‌مظور ارزیابی کارآیی ماشین‌ وش‌چین پنبه متاثر از تراکم‌های مختلف یک آزمایش مقایسه‌ای با مدیریت مرسوم در سال 1401 انجام شد. بر این اساس و به استناد یکی از پژوهش‌های انجام شده روی روش‌های برداشت ماشینی پنبه در ایستگاه تحقیقات کشاورزی داراب، کارآیی ماشین  وش‌چین متاثر از دو تراکم مختلف به تعداد 85 و 135 هزار بوته در هکتار در شرایط زارعین با یکدیگر مقایسه و مناسب‌ترین تراکم پیشنهاد شد. شاخص‌های انتخاب در بررسی کارآیی وش‌چین شامل ظرفیت مزرعه‌ای مؤثر، تلفات محصول (وش باقیمانده روی بوته، وش ریخته‌شده روی زمین)، بازدهی برداشت و عملکرد بودند. بر اساس این مطالعه، افزایش تراکم بوته پنبه در واحد سطح (135 هزار بوته در هکتار) موجب کاهش ظرفیت مزرعه‌ای موثر ماشین برداشت پنبه به میزان 36 درصد در مقایسه با تراکم بهینه (85 هزار بوته در هکتار) شد. کاشت پنبه با تراکم بهینه موجب کاهش تلفات زمینی و تلفات کل به مقدار 21/8 و 27/7 درصد به‌ترتیب نسبت به تراکم بالا (135 هزار بوته در هکتار) شد. بر اساس نتایج، با انتخاب تراکم مناسب بوته در واحد سطح، مقدار عملکرد وش 11 درصد افزایش داشت. در مجموع، به‌کارگیری تراکم 85 هزار بوته در هکتار با هدف دستیابی به حداقل تلفات برداشت ماشینی و بیشترین میزان عملکرد برای نواحی جنوب استان فارس و مناطق با اقلیم مشابه توصیه می‌گردد.

کلیدواژه‌ها

گیاهان دانه روغنی
دوره 7، شماره 2
اسفند 1404
صفحه 88-94

فایل ها

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار